Eerste keer reanimeren: "Iemands leven redden is echt bijzonder"

  • 04 Dec 2017 09:00
Chillkleren aan. Avondeten op. Net toen Sven de Boer na een drukke werkdag op de bank wilde neerploffen, ontving hij een SMS: Hartslag nu! Hij sprong op, deed zijn horloge af en pakte zijn telefoon. Zijn vrouw riep hem nog na rustig aan te doen. Maar Sven was vastberaden en is gelijk gegaan: ‘Ik moest een leven gaan redden!’
G4S training reanimatie AED

Via de app HartslagNu kreeg Sven een oproep om naar een slachtoffer in de buurt te gaan voor een mogelijke reanimatie. De hulpdiensten waren ingeschakeld. Maar omdat het vaak een kwestie van minuten is dat iemand zonder zuurstof kan, kan het zijn dat de hulpdiensten te laat zijn voor de reanimatie. Vandaar dat geregistreerde burgerhulpverleners die een reanimatiecursus hebben gedaan, een oproep voor reanimeren krijgen als zij zich in de buurt van het slachtoffer bevinden. Zo ook Sven op deze doordeweekse dag.

Wat zou ik aantreffen?

‘Met de telefoon in mijn hand ben ik gaan rennen. De route werd in de app netjes aangegeven en het zou zo’n 3 minuten lopen zijn. Toen ik de straat in kwam, ben ik heel even gestopt. De voordeur stond al open. In een split second deed ik een check bij mezelf: Wat ga ik nu aantreffen? Wat gaan we nu doen?’

“Hallo. Burgerhulpverlening!” riep Sven voordat hij het huis binnen stapte. Toen hij de woonkamer binnenkwam, zag hij al snel dat het foute boel was. ‘Het slachtoffer zat ingezakt op de bank met het hoofd naar beneden. Ze was heftig blauw aangelopen rondom de mond en neus.’

Het hoofd koel

Sven hield het hoofd koel en legde het slachtoffer direct op de grond. ‘Zo iemand werkt niet mee. Dus dat is behoorlijk zwaar. De twee omstanders heb ik gevraagd ruimte te maken.’ Terwijl alle meubels opzij werden geschoven, checkte Sven de ademhaling van het slachtoffer. Toen ging hij vrijwel direct over op reanimeren. ‘Ik schrok heel even omdat ik na een paar keer duwen een krak hoorde in haar borstkas. Een akelig geluid, maar je weet ook dat je door moet gaan.’

‘Als je reanimeert moet je eerst 30 keer drukken (hartmassage) en dan 2 keer inblazen. Dat is wel een andere ervaring dan wat je gewend bent op een pop tijdens een reanimatiecursus. Het is vooral apart om te merken dat het lichaam reageert op de lucht die je inblaast.’

Goed bezig

Net toen hij met de tweede sessie hartmassage startte, stapte de politie binnen. “Goed bezig, ga maar door” werd hem gezegd. Nadat zij waren geïnstalleerd, nam de politie het even over, kwam de ambulance en werd de AED geïnstalleerd. De AED constateert dat het hart fibrilleerde en dus werd een schok toegediend. Uiteindelijk is het slachtoffer gelukkig mét ademhaling en hartslag naar het ziekenhuis gebracht. Als ik eraan terugdenk is het allemaal erg snel gegaan. Binnen een half uur na de SMS stond ik weer in mijn eigen woonkamer.’

Dankzij telefoonverslaving

Enkele dagen na zijn heldhaftige actie ontving hij een kaartje van de politie: “Fijn dat je er was!” stond erop. Of Sven zich een held voelde? Dat niet direct. ‘Maar het gaf wel een soort van voldoening toen ik klaar was. Het gevoel dat je iemands leven hebt gered is echt heel bijzonder. Dat is waar je het uiteindelijk voor doet.’

‘Toen ik thuis was, heb ik direct mijn zus gebeld. Zij is spoedeisende hulp arts. Nu kon ik ook zeggen dat ik een leven heb gered. En het stomme is dat als ik niet continu op mijn telefoon zou kijken, ik de oproep misschien te laat gezien had. Dus is mijn telefoonverslaving toch nog ergens goed voor geweest,’ knipoogt Sven met enigszins trotse blik.

Het gevoel dat je iemands leven hebt gered is echt heel bijzonder.

Sven de Boer Burgerhulpverlener